Αντώνης Τσακαλέας

Ο ΠΑΟΚ έκανε, ξανά, τα βασικά

3

Ο ΠΑΟΚ ξεκίνησε με νίκη τα πλέι οφ, και το είχε μεγάλη ανάγκη για πάρα πολλούς λόγους. Προερχόταν από τρία διαδοχικά ανεπιτυχή αποτελέσματα, είχε εντός έδρας παιχνίδι, έπαιζε με την ΑΕΚ την οποία θα αντιμετωπίσει και στα ημιτελικά του κυπέλλου, ενώ ακολουθούσε διακοπή και πάντα η γεύση από το αποτέλεσμα πριν από διακοπή μένει περισσότερο.

Στον αγώνα με την ΑΕΚ, ο ΠΑΟΚ ήταν μπροστά στο σκορ από το 3′ μέχρι τελευταίο σφύριγμα, με μια παρένθεση που αγωνιστικά κράτησε 16 δευτερόλεπτα, αλλά σε πραγματικό χρόνο κράτησε 16 λεπτά. Και το σημειώνω αυτό διότι παίζει σημαντικό ρόλο. Μετά το γκολ της ΑΕΚ, ο ΠΑΟΚ έκανε δυο φορές σέντρα.

Την πρώτη φορά που την έκανε, μετά από 16 δευτερόλεπτα οι ομάδες πήγαν στα αποδυτήρια, με τα κεφάλια των παικτών του ΠΑΟΚ σκυμμένα καθώς η ισοφάριση είχε έρθει στην τελευταία φάση του ημιχρόνου. Την δεύτερη φορά που την έκανε, μετά από 16 δευτερόλεπτα (και επτά πάσες) είχε στείλει την ΑΕΚ στη σέντρα και οι παίκτες του είχαν γίνει ένα κουβάρι γύρω από τον Σφιντέρσκι.

Την τελευταία φορά που είχε βρεθεί η ΑΕΚ στην Τούμπα, ο ΠΑΟΚ χρειάστηκε να ισοφαρίσει δυο φορές. Την περασμένη Κυριακή, η ΑΕΚ ισοφάρισε μια φορά και αυτή δεν κράτησε σχεδόν καθόλου. Λεπτομέρειες που παίζουν ρόλο στη ψυχολογία, σε παιχνίδια ανάμεσα σε δυο ομάδες που θα βρεθούν άλλες τρεις φορές μέχρι το τέλος της σεζόν.

Οι περισσότεροι μετά το τέλος του αγώνα σφύριξαν τη γροθιά τους. Για τη νίκη, για τα δυο γκολ του Ζίβκοβιτς, για τα δυο γκολ του Σφιντέρσκι (που μέτρησε το νέα), για το γεγονός πως πλέι οφ ξεκινήσανε με νίκη με τα αποτελέσματα στα δυο παιχνίδια που προηγήθηκαν να είναι τα καλύτερα δυνατά. Δεν ήταν νίκη για να έρθουν διθύραμβοι. Ποιος νίκησε; Να θυμηθούμε;

Ο ΠΑΟΚ που μετά τα τρία μας με Τρίπολη, Άρη και Παναθηναϊκό ήθελε δέκα μεταγραφές για να γίνει ομάδα. Οι ίδιοι ήταν, δεν πήγε στην Τούμπα κανένας καινούργιος. Τι άλλαξε; Τακτικά αν το δει κανείς, ο ΠΑΟΚ έκανε ξανά τα βασικά, και μάλιστα μέσα από μια σειρά από αλλαγές τόσο στην 11άδα όσο και σε στήσιμο στον αγωνιστικό χώρο. 1) Ο Πασχαλάκης κάτω από τα δοκάρια 2) Ο Μπάμπα αντί του Βιεϊρίνια 3) Ο Αουγκούστο στα χαφ 4) Ο Καντουρί ως τρίτος χαφ αντί του Ουάρντα 5)Ο Τζόλης δεξιά 6) Ο Σφιντέρσκι κορυφή.

Μιλάμε για αλλαγές προσώπων, αλλαγή σχηματισμού και εσωτερική αλλαγή στην 11άδα. Ταυτόχρονα όλα αυτά. Ναι, είναι too much. Μοιάζει με ένα μικρό ηλεκτροσόκ. Ο ΠΑΟΚ προετοιμάστηκε, δομήθηκε και στήθηκε για να παίξει ένα ματς, να αντιμετωπίσει την ΑΕΚ, να προσαρμοστεί στις ανάγκες του ματς και ταυτόχρονα να μη χάσει τα δυνατά του στοιχεία.

Αυτό, μοιάζει λίγο και με προετοιμασία ενός τελικούς. Ίσως και να ήταν, αν ξαναδιαβάσεις του λόγους που αναφέρω στην πρώτη παράγραφο. Και τι έκανε ο ΠΑΟΚ σε αυτό το παιχνίδι; Τα βασικά. Και με αυτό δεν υποτιμώ καθόλου αυτό που έκανε ο ΠΑΟΚ απέναντι στην ΑΕΚ. Όταν μια ομάδα έχει φάει τρεις διαδοχικές σφαλιάρες, συν τα όσα έχουν γίνει μετά το ματς με τον Άρη, χρειάζεται να τα κάνει όλα από την αρχή. Βήμα προς βήμα. Και με βάση όλες τις αλλαγές που έγιναν σε 11άδα και σχηματισμό, το να γίνουν τα βασικά δεν ήταν καθόλου δεδομένο.

Ο «στείλε τον τώρα πίσω» Αουγκούστο, ο «βαρύς» Σβαμπ και ο «αργός» Καντουρί πήραν το κέντρο. Έγινε ξαφνικά ο Αουγκούστο παικταράς, «ελάφρυνε» ο Σβαμπ και έγινε «γρήγορος» ο Καντουρί; Όχι. Κινήθηκαν σωστά στο χώρο ευθύνης τους, δεν κρέμασε κανείς κανέναν, τρέξανε σωστά και είχανε στα δυο άκρα δυο δίδυμα που συνδυάστηκαν. Αν σε αυτούς προσθέσεις τους Κρέσπο και Ίνγκασον που δεν άφησαν τίποτα να περάσει στον αέρα (η ΑΕΚ είχε αρκετές στημένες μπάλες) και τον Σφιντέρσκι, και… νάτος ο ΠΑΟΚ.

Μια διαφήμιση έλεγε κάποτε «δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο». Το σίγουρο είναι πως αν δεν έχεις τρόπο (δεν είσαι σωστός τακτικά) θέλει περισσότερο κόπο. Ο ΠΑΟΚ δεν πήγε από το «θέλει 10 μεταγραφές για να ξαναγίνει ομάδα για τίτλους» στο άλλο άκρο επειδή νίκησε την ΑΕΚ. Πολλές φορές οι πρώτες αντιδράσεις μετά από ένα αποτέλεσμα είναι των άκρων. Η απόσταση παλτού και παικταρά είναι απειροελάχιστη. Τις πρώτες ώρες μετά από ένα ματς; Να το δεχθώ, πάνω στην τούρλα. Μετά, όταν καθαρίσει το μυαλό, ας έρθει και η συζήτηση και η κριτική.

Ωραία, και τι μένει από την πρεμιέρα των πλέι οφ με την ΑΕΚ; Οτι ο ΠΑΟΚ ανάσανε. Μέχρι εκεί. Και προχωράει. Και κάτι τελευταίο σε σχέση με αυτά που είδα(με) γραμμένα μετά το ματς στα social media.

«Ο,τι πάει μέσα, γράφει»: Ναι, είναι πρόβλημα, και πάνω από όλα είναι θέμα ψυχολογίας. Να βγει μια απόκρουση, ένα μεγάλο ματς με μηδέν παθητικό.

«Τρία χαφ σε όλα τα ντέρμπι»: Από μένα, και ναι και όχι. Το θέμα σε μια τακτική είναι ο τρόπος εφαρμογής της. Να θυμίσω πως ο ΠΑΟΚ είχε υποδεχθεί τον Ολυμπιακό στην Τούμπα με δυο χαφ και έναν επιτελικό και όλα είχαν κυλήσει μια χαρά.

Αντώνης Τσακαλέας
Μπορεί το ποδόσφαιρο να παίζεται με τα πόδια αλλά για τον εθισμό μου σε αυτό, ευθύνονται δυο χέρια. Το ένα ήταν το χέρι του πατέρα μου, που με πρωτοπήγε στο γήπεδο, και το άλλο ήταν το χέρι του Θεού. Είμαι περήφανος για ένα και μόνο πράγμα. Είμαι αυτό που ήθελα να γίνω όταν μεγαλώσω.

3 Σχόλια

  1. Τσακαλέα είσαι όαση στην αρθρογραφία του ΠΑΟΚ μας, το λέω και το εννοώ 100%.
    Πέρα απο την νίκη μας την Κυριακή, εγώ πιστεύω οτι το κέντρο της ομάδας είναι πολύ soft, έχω την εντύπωση οτι εκτός του αογκούστο και του τσιγγάρα οι υπόλοιποι δεν ξέρουν να κόβουν την μπάλα απο αντίπαλο με τίποτα.
    Για τον Καντούρι είναι λογικό αυτό γιατί ο ανθρωπός δεν είναι 8αρι κατα την γνώμη μου, επιτελικός είναι.
    Τέλος θέλω να πώ δεν ξέρω αν οι αλλαγές τερματοφύλακα κάθε 7-8 παιχνίδια κάνουν καλό στην ομάδα.
    Αν ήμουν ο Ζιφκοβιτς θα ένιωθα την αμφισβήτηση του Γκαρσία, ενώ ο Πασχαλάκης για κάποιο λόγο δεν θυμίζει σε τίποτα αυτών του 2019.

  2. Μπράβο σου φίλε Αντώνη για την ωραία ανάλυση σου πολύ ωραίο το άρθρο σου.

  3. Η ομάδα θα πρέπει να πηγαίνει με τρία χαφ για να πάρει τα αποτελέσματα ήδη έχει αργήσει να το καταλάβει. Εχει αργούς παίκτες στον άξονα με βαριά ποδιά κι επειδή σε κάθε παιχνίδι από τα δυο Σέντερ μπακ πάντοτε ο ενας ξεχωρίζει ο άλλος είναι για τα σκυλιά θα πρέπει να κλείσει τις γραμμές ώστε να μην δίνει χώρο στον άξονα και να γίνουμε συμπαγείς μεσοαμυντικά.Ενα θεμα έχουμε οτι στους ακραίους αμυντικά κι εκει δεν πατάμε καλά.Η φυγή του Γιαννούλη μας έχει κάνει να χάσουμε ένταση και ρυθμό .,Ο δε Βιερίνια δεν υπάρχει ,κι όταν ειναι καλός σε κανένα παιχνίδι είναι μόνο για 45 λεπτά.Ποιότητα στα παιχνίδια δεν θα βλέπουμε άλλα ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Δεν επιτρέπεται να μην έχει σχηματισμούς πέραν του 4-2-3-1 τουλάχιστον θα έπρεπε να αλλάζει ρόλους σε παίκτες.Οσο για τον Αγκούστο που τον εμπιστεύεται ας μην είναι τόσο σίγουρος γιατί σίγουρα θα προκύψει κάποιο πρόβλημα (αγωνιστικής απειθαρχίας)στα παιχνίδια των πλει οφ και Η χρησιμοποίηση του Τσιγγάρα είναι απαραίτητη δείχνει πολλά θετικά στοιχεία έχει καθαρό μυαλό ξέρει να ανοίγει το παιχνίδι αλλά χρειάζεται παιχνίδια για να βρει ρυθμό και να τον έχεις ζεστό για την νέα χρονιά.Το μέγα πρόβλημα είναι πως θα τιθασεύσει τον Ουαρντα εαν σε δυο με τρία παιχνίδια τον ξεκινάει απο τον πάγκο με τον σχηματισμό του 4-3-3.Περιμένω απο τον Πάμπλο σε αυτο το μινι πρωτάθλημα να δείξει σωστή διαχείρηση, τρόπο προσέγγισης ξεχωριστά για καθε παιχνίδι, πάθος και ένταση.Εαν δεν βγουν θα έχει την μεγαλύτερη ευθύνη νομίζω δε οτι δεν μπορει να ανταποκριθει στις προσδοκίες της ομάδος μας .

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Copy link
Powered by Social Snap